Concerning canaries

Gerrit de Vries was RIXT-poet of the month April 2019.
You can read his original Frisian poems of that month here.
One of them – concerning canaries – is published here in translation.

concerning canaries

back then in the coalmine
a cage was hung in the gallery
behind bars sat a canary

carbon monoxide
lack of oxygen
mine gas was a hazard

the miners knew
when the whistling ceased
they could no longer be at ease

grandma had two canaries
Tom and Joy
until one day her tomcat
she fed Tom bird seed

rejoicing he sat sated
on his bar
when both were old
he just fell off

a godwit thrashes
his pecker to bits
looking for food
that no longer is

on the withered green
monotonous wasteland
a fleeing chick is running
out of breath

just pretend
all is fine
a meadow is no coalmine
a godwit ’s no canary

© Gerrit de Vries
Translation: Trevor Scarse

Oer kanarjes

eartiids yn de koalemyn
hong in koaike yn de galerij
siet efter traaljes in kanarje

koalmonokside
tekoart oan soerstof
myngas wie in gefaar

de mynwurkers wisten
as it fluitsjen ophold
dat der wat net doogde

beppe hie twa kanarjes
Piet en Jubel
oant op in dei de boarre
hja fuorre Piet sjongsied

sêd siet er te jubeljen
op syn stôk
doe’t beide âld wienen
foel er dêr ôf

in skries huft him
de snaffel stikken
siket nei iten
dat der net langer is

op de útdrûge grien
monotoane hûngerpôle
draaft in pyk op ‘e flecht
him út de liken

doch mar krekt
as is alles yn oarder
in greide is gjin koalemyn
in skries is gjin kanarje

© Gerrit de Vries

Fantastic plastic

Janneke Spoelstra was RIXT-poet of the month January 2019.
You can read her original Frisian poems of that month here.
One of them – Fantastic Plastic – will be published here in translation soon.


Fantastic Plastic

De krêft fan plestik learde ik al jong kennen:
sa wie ik in kear mei ús mem
by pake en beppe te teedrinken
en beppe joech ús in koekje by de tee.

It wie gesellich sa mei-inoar, oant
pake it plestik bakje, dêr’t de koekjes
út kamen, en dat leech op ’e tafel
stie, byinoar frommelje woe.

Syn âlde wrottershannen krigen it bakje
wol wat yninoar, mar sagau’t se los lieten,
sprong it, mei heechút wat falske tearen,
wer yn ’e oarspronklike foarm
op it plusen taffelskleed werom.

Pake seach der mispriizgjend nei
en besocht it op ’e nij. Wer griepen
de ronfelige hannen nei it glinsterjende bakje.

Hy kniep en kniep, de readblauwige ieren
op ’e hannen setten derfan op. Beppe en mem
en ik holden de siken yn. Oant op ’t lêst
ús mem sei: ‘No, dat slagget echt net, hear.’
Hoe’t pake doe nei har seach…

en hoewol’t it noch mar om ende by 1970
wie en pake goed mei syn skoandochter koe,
it lei, as ik der no oan weromtink,
der allegear al yn besletten: ús wrakseljen mei
plastic soup/sop yn ’e oseänen, it wurkstik
fan Boyan Slat, MSC Zoe har konteners yn
ús seeën, de fersen op www.rixt.frl
en sels de tema-edysje fan Iepen Up,
sa’t Obe Postma al sei: ‘alles is yn alles’
… mar ús mem hie gelyk. Loslitten wie it bakje
noch hieltyd in bakje. It gniisde ús fan
de tafel ûnferwoestber oan.

‘Ik bin Fantastic Plastic,’ rôp it,
‘en net stikken te krijen!’

© Janneke Spoelstra

 

Cornelis van der Wal – November 2018

Cornelis van der Wal was RIXT-poet of the month November 2018
You can read his original Frisian poems of that month here.
One of them – hout en snie / wood and snow – will be published here in translation soon.

Snow crystals. Photo: Wilson Bentley (1902)


Hout en Snie

Yn it Frysk te skriuwen liket op ‘e hjerst,
it hier fan slûgjende skoalmasters rûgelet

op blêden griis papier, de houtene pinne
fermôget stadich. It is dus de natoer.

Yn it Frysk te skriuwen liket op stjerren.
Dichter draaft as wite rôt yn it winterrêd

om en kin net fuort. Hy skriuwt mei snie.
De literêre Maitiid komt net mear, seit Pyt.

© Cornelis van der Wal